Een torso in glas. Opgebouwd uit één glasdeel, ongekleurd en gefused in de glasoven.
Dit kunstwerk wordt vergezeld door het volgende gedicht van Shanna de Ruiter.
Je hebt je bevrijd uit de verdraaiing in je leven
Langzaam maakte jij je los van de verkromming die in je lag
Het spiegelbeeld kijkt je aan, spiegelt je
Ze lijkt op je maar is niet hetzelfde
Je handen geven de gedachten door
De spiegel condenseert steeds meer terwijl jij opbloeit
Spiegelbeeld kijkt maar ziet niet
Zoekt geen betekenis in haar doolhof
Ze praat tegen je vrienden als jij weg bent
Je adem kaatst tegen haar aan
Spiegelbeeld word fragieler, draait langzaam weg, raakt
verstrikt in haar gewoontes
Jij beseft het en loopt door